Jezioro Witosławskie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 2072
Jezioro Witosławskie
Jest srodkowym, z trójki jezior wchodzących w skład górnego zbiornika "Wonieść". Jezioro jest płytkie: maksymalna głębokość wynosi 3,1 m, średnia - 2,0, długość - 1430 m, szerokość 580 m. Powierzchnia lustra wody ma 48,3 ha. Znajdują się tu dwie niewielkie wyspy zalewane wodą w okresie piętrzenia zbiornika.
Jezioro należy do sandaczowych. Bardzo licznie występuje tu sandacz, węgorz i szczupak; z gatunków niedrapieżnych leszcz, krąp, płoæ, wzdręga oraz ukleja. Cierpliwi i umiejący dobrze wędkowaæ, mogą liczyć na spotkanie nawet kilkunastokilogramowych egzemplarzy karpia. Najlepszą przynêtą na niego jest, jak twierdzą znawcy tego jeziora, parowany groch, wykorzystywany zarówno jako przynęta, jak i zanęta. Konieczne jest jednak długotrwałe nęcenie i stała obserwacja stanowiska. Wędkarską zdobyczą może być także sum, pochodzący z Jeziora Łoniewskiego. Dostaje się tu poprzez połączenie z Jeziorem Drzeczkowskim i kanał łączący je z jeziorami - Witosławskim i Wojnowickim. Roślinność wynurzona jest uboga. Brzegi porośnięte są przerywanym pasem trzcin, tataraku, pałki wodnej, situ i oczeretu. W części, gdzie znajduje ujście kanał łączący je z Jeziorem Wojnowickim, występują stanowiska grzybienia białego i grążela żółtego.
Jezioro Świerczyńskie Wielkie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1605
Jezioro Świerczyńskie Wielkie (Berdychowo)
Powierzchnia jeziora wynosi 52,1 ha, głębokość maksymalna -1,3 m, średnia - 0,3 m, długość - 1440 m, szerokość - 590 m. Zalicza się ono do jezior typu karasiowego mimo, że ten gatunek ryb tu nie występuje, Licznie natomiast spotyka się szczupaka i lina. Te właśnie gatunki sprawiają, że jezioro jest jeziorem szczupakowo-linowym.
Swego czasu zbiornik posiadał połączenia z Jeziorem Omińskim. Na początku lat osiemdziesiątych odbudowano połączenie z Jeziorem Łoniewskim. Akwen zaopatrywany jest w wodę z okolicznych pól, łąk oraz ze źródeł mających swe ujścia w skarpie przybrzeżnej, na wysokości wsi Świerczyna. Źródła te nie zamarzają, nawet podczas wielkich mrozów. Dno jeziora pokryte jest łąkami roślinności podwodnej, które tworzy głównie moczarka kanadyjska,
Wśród tych łąk, wspaniałe warunki bytowania mają: lin, wzdręga, szczupak i okoń. Wzdręga osiąga wagę do 1 kg. Obok tych gatunków występuje leszcz, płoć, nielicznie - węgorz. Dno jest torfiasto-muliste, partiami na obrzeżach twarde, piaszczyste. W partiach miękkich, miąższość osadów sięga dwóch metrów. Jezioro otacza bardzo szeroki pas roślinności wynurzonej, reprezentowanej przez trzcinę, pałkę wodną, sit, tatarak, oczeret jeziorny, ponikło błotne i turzyce.
Jezioro Świerczyńskie Małe
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1607
Jezioro Świerczyńskie Małe (Chmełkowo)
Jezioro Świerczyńskie Małe położone jest w odległości ok. 2 km od wsi Świerczyna, jadąc drogą polną w kierunku Górzna. Powierzchnia jeziora wynosi 39,6 ha, maksymalna głębokość - 3,5 m, średnia - 2,1 m. Długość maksymalna wynosi 1000 m, zaś szerokość - 630 m. Zbiornik posiada połączenie z jeziorem Górzno. Tworzy ono misę o łagodnych stokach i wyrównanym dnie. 3,5-metrowy głęboczek położony jest w centralnej części akwenu.
Jezioro jest typowym zbiornikiem linowo-szczupakowym, z szeroką gamą innych gatunków. Bardzo licznie, obok lina, występują: płoć, wzdręga, leszcz, krąp, ukleja. Wśród ryb drapieżnych szczupak, ale także okoń i węgorz. Złowione tu leszcze należą do tzw. "złotych" i najlepiej biorą po okresie tarła, w maju i czerwcu. Najskuteczniejszą przynętą w tym okresie są licznie występujące tu "kobuchy", czyli larwy chruścika. Okres maja i czerwca sprzyja też dobrym połowom węgorzy, na które najlepszą przynętą jest żywa lub martwa rybka. Mające trzy, a nawet i więcej kilogramów okazy szczupaka, nie należą tu do rzadkości. Okres jesienny jest najlepszą porą ich połowów. Rzadko spotyka się tu sandacze, ale w przypadku natrafienia na nie, są to egzemplarze ogromne. Ostoję wspaniałych okazów okonia i wzdręgi stanowi tzw. "zatoka". Występujące tu okonie, nierzadko osiągają wagę powyżej 1 kg.
Dno jeziora jest bogato porośnięte roślinnością zanurzoną, głównie moczarką kanadyjską i rogatkiem. Roślinność wynurzoną, tworzącą pasy o zmiennej szerokości, reprezentują: trzcina pospolita, pałka wodna, sit, oczeret jeziorny, tatarak.
Jezioro Omińskie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1627
Jezioro Omińskie (Omino, Fibiszka, Seweryńskie)
Jest najczystszym jeziorem, połołonym w pobliłu Leszna (15 km). Jego powierzchnia wynosi zaledwie 8,7 ha. Układ dna tworzy swoisty "lejek", osiągający w centralnie położonym punkcie maksymalną głębokość - 7,7 m, średnia głębokość wynosi 3,5 m. Kształt jeziora zbliżony jest do okręgu. Długość zbiornika wynosi 410 m, szerokość - 310 m. Dno opada bardzo stromo w kierunku centralnego punktu jeziora. W przeszłości akwen ten posiadał połączenie z Jeziorem Świerczyńskim Wielkim. Pomimo swej znacznej głębokości, naleły do jezior linowo-szczupakowych. W okresie letnim roślinność zanurzona, porastająca stoki tego akwenu tworzy tzw. ,drugie dno". W gąszczu roślinności podwodnej, swoją ostoję mają wspaniałe okazy lina. Najlepsze ich połowy przypadają na maj i czerwiec. Jest to bowiem okres, kiedy roślinność zanurzona nie wytworzyła jeszcze "drugiego dna". Jezioro obfituje w szczupa-ka, który jednak z powodu nadmiaru tego gatunku, nie osiąga znacznych rozmiarów. Karpiowate reprezentują licznie występujące wzdręga; płoć, krąp, leszcz (rekordowy leszcz został złowiony siecią w latach osiemdziesiątych - ważył 5 kg). Z pozostałych gatunków drapieżnych występuje okoń i bardzo rzadki w zbiorniku - węgorz. Roślinność wynurzona jest uboga, tworzy wąski pas wokół brzegów jeziora, w którym dominuje trzcina, sit, pałka wodna, tatarak, manna mielec. Bogatą roślinność zanurzoną reprezentują moczarka kanadyjska, wywłócznik, rogatek i jezierza mniejsza.
Jezioro Łoniewskie (Osieckie)
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 3760
Jezioro Łoniewskie (Osieckie)
Położone jest najbliżej Leszna (10 km). Z tego też względu zbiornik ten najczęściej odwiedzany jest przed wędkarzy. Powierzchnia jeziora wynosi 102 ha, przy maksymalnej głębokości 5,4 m i średniej - 2,1 m. Długość wynosi 2500 m, zaś jego szerokość - 470 m. Jest najwyżej położonym jeziorem w ciągu jezior Wonieskich lecz nie wchodzi bezpośrednio w system tworzący czaszę Zbiornika Wonieść.
Jezioro Łoniewskie należy do typu sandaczowego i gatunek ten jest wiodącym wśród drapieżników. Obok sandacza występują piękne pokrojowo węgorze. Coraz rzadziej można spotkać szczupaka, a to z powodu wzrastającego zanieczyszczenia jeziora. Wśród gatunków niedrapieżnych dominuje leszcz. Jego pogłowie rozrasta się do poziomu, w którym coraz częściej występują formy świadczące o karłowaceniu. Obok niego szybko rośnie pogłowie krąpia, co sprzyja powstawaniu krzyżówek międzygatunkowych, będących konkurentami pokarmowymi dla płoci i wzdręgi. Można również spotkać ładne okazy lina. W latach osiemdziesiątych przeprowadzono tu wsiedlenie suma pochodzącego z jezior przemęckich. Posunięcie okazało się bardzo udane. Sum, już w pierwszym roku po introdukcji, dał liczne potomstwo, którego znaczna część przedostała się do jezior położonych niżej (Drzeczkowo, Witosław i Wojnowice). Z uwagi na dużą zasobność pokarmową. Jezioro Łoniewskie stwarza wspaniałe warunki dla odchowu ryb planktonożernych (tołpygi białej i pstrej).
Głęboczek tego jeziora położony jest pomiędzy "Stanisławówką" a "Groblą". Dołek ten stanowi zimowisko wszystkich gatunków ryb. Roślinność wynurzoną reprezentują: trzcina pospolita, pałka wodna, sit, turzyce. W części jeziora nazywanej "Berdychowo", znajdują się liczne stanowiska grzybienia białego i grążela żółtego.
Strona 114 z 124
18.07.2026 - Zawody Rodzinne Staw Wyspa, Pawłowice, godz. 13:00