Jezioro Łoniewskie (Osieckie)
Położone jest najbliżej Leszna (10 km). Z tego też względu zbiornik ten najczęściej odwiedzany jest przed wędkarzy. Powierzchnia jeziora wynosi 102 ha, przy maksymalnej głębokości 5,4 m i średniej - 2,1 m. Długość wynosi 2500 m, zaś jego szerokość - 470 m. Jest najwyżej położonym jeziorem w ciągu jezior Wonieskich lecz nie wchodzi bezpośrednio w system tworzący czaszę Zbiornika Wonieść.
Jezioro Łoniewskie należy do typu sandaczowego i gatunek ten jest wiodącym wśród drapieżników. Obok sandacza występują piękne pokrojowo węgorze. Coraz rzadziej można spotkać szczupaka, a to z powodu wzrastającego zanieczyszczenia jeziora. Wśród gatunków niedrapieżnych dominuje leszcz. Jego pogłowie rozrasta się do poziomu, w którym coraz częściej występują formy świadczące o karłowaceniu. Obok niego szybko rośnie pogłowie krąpia, co sprzyja powstawaniu krzyżówek międzygatunkowych, będących konkurentami pokarmowymi dla płoci i wzdręgi. Można również spotkać ładne okazy lina. W latach osiemdziesiątych przeprowadzono tu wsiedlenie suma pochodzącego z jezior przemęckich. Posunięcie okazało się bardzo udane. Sum, już w pierwszym roku po introdukcji, dał liczne potomstwo, którego znaczna część przedostała się do jezior położonych niżej (Drzeczkowo, Witosław i Wojnowice). Z uwagi na dużą zasobność pokarmową. Jezioro Łoniewskie stwarza wspaniałe warunki dla odchowu ryb planktonożernych (tołpygi białej i pstrej).
Głęboczek tego jeziora położony jest pomiędzy "Stanisławówką" a "Groblą". Dołek ten stanowi zimowisko wszystkich gatunków ryb. Roślinność wynurzoną reprezentują: trzcina pospolita, pałka wodna, sit, turzyce. W części jeziora nazywanej "Berdychowo", znajdują się liczne stanowiska grzybienia białego i grążela żółtego.


