Jezioro Wojnowickie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 2763
Jezioro Wojnowickie
Jest trzecim, najniżej położonym z trójki jezior wchodzących w skład górnego zbiornika "Wonieść". Należy do typu jezior sandaczowych. Powierzchnia jego wynosi 57,1 ha, maksymalna głębokość - 6,5 m, średnia - 3,2 m, długość - 1850 m, szerokość - 720 m. Jest ono odbiornikiem wód przerzucanych w okresie piętrzenia zbiornika, poprzez Kanał Kątowski z Kanału Obrzańskiego.
Na wysokości ujścia Kanału Kątowskiego leży głęboczek. Dno, na całej powierzchni, opada łagodnie w jego kierunku. Jest twarde, gliniasto-piaszczyste, z niewielką ilością osadów dennych. Jedynie w części przylegającej do wsi jest miękkie, muliste.
Wśród gatunków niedrapieżnych dominuje tu leszcz, krąp, płoć, ukleja i podobnie, jak w jeziorze Drzeczkowskiem - jaź. Ten ostatni wsiedlił się tu sam, w wyniku przerzutów wody z Kanału Obrzańskiego. Wśród gatunków drapieżnych zdecydowanym dominantem jest licznie występujący sandacz. Jego przedstawiciele nierzadko osiągają wagę 5-6 kg. Licznie występuje też węgorz. Jesienią, w okolicach głęboczka, można złowiæ ładne okazy szczupaka, latem zaś może trafić się także sum.
Jezioro, poprzez Kanał Zgliniecki, łączy się z dolnym zbiornikiem "Wonieść". Roślinność wynurzona porasta pasem o szerokości około 5 m. Na jej ilość mają wpływ wahania lustra wody, będące efektem piętrzeń zbiornika. Stanowią ją: trzcina pospolita, pałka wodna, sit i oczeret jeziorny.

Jezioro Witosławskie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 2034
Jezioro Witosławskie
Jest srodkowym, z trójki jezior wchodzących w skład górnego zbiornika "Wonieść". Jezioro jest płytkie: maksymalna głębokość wynosi 3,1 m, średnia - 2,0, długość - 1430 m, szerokość 580 m. Powierzchnia lustra wody ma 48,3 ha. Znajdują się tu dwie niewielkie wyspy zalewane wodą w okresie piętrzenia zbiornika.
Jezioro należy do sandaczowych. Bardzo licznie występuje tu sandacz, węgorz i szczupak; z gatunków niedrapieżnych leszcz, krąp, płoæ, wzdręga oraz ukleja. Cierpliwi i umiejący dobrze wędkowaæ, mogą liczyć na spotkanie nawet kilkunastokilogramowych egzemplarzy karpia. Najlepszą przynêtą na niego jest, jak twierdzą znawcy tego jeziora, parowany groch, wykorzystywany zarówno jako przynęta, jak i zanęta. Konieczne jest jednak długotrwałe nęcenie i stała obserwacja stanowiska. Wędkarską zdobyczą może być także sum, pochodzący z Jeziora Łoniewskiego. Dostaje się tu poprzez połączenie z Jeziorem Drzeczkowskim i kanał łączący je z jeziorami - Witosławskim i Wojnowickim. Roślinność wynurzona jest uboga. Brzegi porośnięte są przerywanym pasem trzcin, tataraku, pałki wodnej, situ i oczeretu. W części, gdzie znajduje ujście kanał łączący je z Jeziorem Wojnowickim, występują stanowiska grzybienia białego i grążela żółtego.

Jezioro Świerczyńskie Wielkie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1571
Jezioro Świerczyńskie Wielkie (Berdychowo)
Powierzchnia jeziora wynosi 52,1 ha, głębokość maksymalna -1,3 m, średnia - 0,3 m, długość - 1440 m, szerokość - 590 m. Zalicza się ono do jezior typu karasiowego mimo, że ten gatunek ryb tu nie występuje, Licznie natomiast spotyka się szczupaka i lina. Te właśnie gatunki sprawiają, że jezioro jest jeziorem szczupakowo-linowym.
Swego czasu zbiornik posiadał połączenia z Jeziorem Omińskim. Na początku lat osiemdziesiątych odbudowano połączenie z Jeziorem Łoniewskim. Akwen zaopatrywany jest w wodę z okolicznych pól, łąk oraz ze źródeł mających swe ujścia w skarpie przybrzeżnej, na wysokości wsi Świerczyna. Źródła te nie zamarzają, nawet podczas wielkich mrozów. Dno jeziora pokryte jest łąkami roślinności podwodnej, które tworzy głównie moczarka kanadyjska,
Wśród tych łąk, wspaniałe warunki bytowania mają: lin, wzdręga, szczupak i okoń. Wzdręga osiąga wagę do 1 kg. Obok tych gatunków występuje leszcz, płoć, nielicznie - węgorz. Dno jest torfiasto-muliste, partiami na obrzeżach twarde, piaszczyste. W partiach miękkich, miąższość osadów sięga dwóch metrów. Jezioro otacza bardzo szeroki pas roślinności wynurzonej, reprezentowanej przez trzcinę, pałkę wodną, sit, tatarak, oczeret jeziorny, ponikło błotne i turzyce.
Jezioro Świerczyńskie Małe
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1568
Jezioro Świerczyńskie Małe (Chmełkowo)
Jezioro Świerczyńskie Małe położone jest w odległości ok. 2 km od wsi Świerczyna, jadąc drogą polną w kierunku Górzna. Powierzchnia jeziora wynosi 39,6 ha, maksymalna głębokość - 3,5 m, średnia - 2,1 m. Długość maksymalna wynosi 1000 m, zaś szerokość - 630 m. Zbiornik posiada połączenie z jeziorem Górzno. Tworzy ono misę o łagodnych stokach i wyrównanym dnie. 3,5-metrowy głęboczek położony jest w centralnej części akwenu.
Jezioro jest typowym zbiornikiem linowo-szczupakowym, z szeroką gamą innych gatunków. Bardzo licznie, obok lina, występują: płoć, wzdręga, leszcz, krąp, ukleja. Wśród ryb drapieżnych szczupak, ale także okoń i węgorz. Złowione tu leszcze należą do tzw. "złotych" i najlepiej biorą po okresie tarła, w maju i czerwcu. Najskuteczniejszą przynętą w tym okresie są licznie występujące tu "kobuchy", czyli larwy chruścika. Okres maja i czerwca sprzyja też dobrym połowom węgorzy, na które najlepszą przynętą jest żywa lub martwa rybka. Mające trzy, a nawet i więcej kilogramów okazy szczupaka, nie należą tu do rzadkości. Okres jesienny jest najlepszą porą ich połowów. Rzadko spotyka się tu sandacze, ale w przypadku natrafienia na nie, są to egzemplarze ogromne. Ostoję wspaniałych okazów okonia i wzdręgi stanowi tzw. "zatoka". Występujące tu okonie, nierzadko osiągają wagę powyżej 1 kg.
Dno jeziora jest bogato porośnięte roślinnością zanurzoną, głównie moczarką kanadyjską i rogatkiem. Roślinność wynurzoną, tworzącą pasy o zmiennej szerokości, reprezentują: trzcina pospolita, pałka wodna, sit, oczeret jeziorny, tatarak.
Jezioro Omińskie
- Szczegóły
- Autor: Administrator
- Kategoria: Łowiska
- Odsłon: 1602
Jezioro Omińskie (Omino, Fibiszka, Seweryńskie)
Jest najczystszym jeziorem, połołonym w pobliłu Leszna (15 km). Jego powierzchnia wynosi zaledwie 8,7 ha. Układ dna tworzy swoisty "lejek", osiągający w centralnie położonym punkcie maksymalną głębokość - 7,7 m, średnia głębokość wynosi 3,5 m. Kształt jeziora zbliżony jest do okręgu. Długość zbiornika wynosi 410 m, szerokość - 310 m. Dno opada bardzo stromo w kierunku centralnego punktu jeziora. W przeszłości akwen ten posiadał połączenie z Jeziorem Świerczyńskim Wielkim. Pomimo swej znacznej głębokości, naleły do jezior linowo-szczupakowych. W okresie letnim roślinność zanurzona, porastająca stoki tego akwenu tworzy tzw. ,drugie dno". W gąszczu roślinności podwodnej, swoją ostoję mają wspaniałe okazy lina. Najlepsze ich połowy przypadają na maj i czerwiec. Jest to bowiem okres, kiedy roślinność zanurzona nie wytworzyła jeszcze "drugiego dna". Jezioro obfituje w szczupa-ka, który jednak z powodu nadmiaru tego gatunku, nie osiąga znacznych rozmiarów. Karpiowate reprezentują licznie występujące wzdręga; płoć, krąp, leszcz (rekordowy leszcz został złowiony siecią w latach osiemdziesiątych - ważył 5 kg). Z pozostałych gatunków drapieżnych występuje okoń i bardzo rzadki w zbiorniku - węgorz. Roślinność wynurzona jest uboga, tworzy wąski pas wokół brzegów jeziora, w którym dominuje trzcina, sit, pałka wodna, tatarak, manna mielec. Bogatą roślinność zanurzoną reprezentują moczarka kanadyjska, wywłócznik, rogatek i jezierza mniejsza.

Strona 113 z 123

